is het opperwezen een zelfverzekerde twijfelaar? in onze zoektocht naar onze plaats in het geheel, in onze worsteling met verantwoordelijkheid voor wat we doen, wat we laten en wat ons overkomt, scheppen we meestal een godsbeeld. in de regel zoeken we het buiten ons: we maken een opsplitsing tussen de schepper en de schepping en binnen de schepping tussen onszelf en de rest, tussen goed en kwaad, god en duivel. in 'de pijn van het opperwezen' wordt een geintegreerd godsbeeld gepresenteerd: mens, schepping, 'god' en 'duivel' vormen een geheel. een dergelijke visie is niet alleen verhelderend, het leidt ook tot intrigerende consequenties.