op de laatste dag van haar dienst achter het pakketpunt van de coop ziet marijke hoe monteurs haar balie uit de vloer schroeven en een muur van kluisjes neerzetten. terwijl om haar heen dertig jaar werk wordt weggeplakt in krimpfolie, ligt er ergens in een la thuis een aangetekende brief die ze nooit heeft doorgestuurd — aan haar zoon daan, die al twee jaar denkt dat hij niets meer heeft gehoord.diezelfde middag stapt ze met haar dochter ellen op de trein naar almere, waar daan woont met een leven dat hij zelf amper meer optilt. marijke wil helpen zoals ze altijd heeft geholpen: rustig, netjes, geen ophef. maar hulp die te lang wacht, wordt op een gegeven moment iets anders.onderweg schuift ze de sleutels van haar oude werk weg en houdt ze de envelop onder haar sjaal. wat zwaarder weegt, de dozen die ze achterlaat of het papier dat ze meeneemt, wordt pas duidelijk als ze voor de deur van haar zoon staat.dit boek is door ai gegenereerd.