als je reist zie je beelden van levens die blijven resoneren. je krijgt een andere kijk op de wereld omdat vaste routines verdwenen zijn. je hoort verhalen die je verlokken om van de geplande weg af te wijken. neem je die omweg wel of niet? marjolein steenveld liet zich op weg naar rome verleiden tot een aantal omzwervingen. naar een ‘spookstadje’ in de povlakte, dat een nooit opgelost mysterie herbergt. en naar een ogenschijnlijk onbeduidende borgo met een bewogen historie, waar een deventenaar een belangrijke rol in speelde. twee verhalen in de schaduw van de grote geschiedenis van europa, die laten zien hoe machthebbers het leven van mensen bepaalden. en laat de recente geschiedenis niet zien dat dat nog steeds het geval is? of kunnen we ons lot beinvloeden door te handelen, door weerwoord te bieden? naast een spannend verhaal geeft de omweg naar rome, met hulp van een groot denker als hannah arendt, waardevolle inzichten in het hoogste vermogen van de mens: de kracht om te beginnen, telkens weer, een leven lang.