de vrouwelijke hoofdpersoon uit het verhaal philippa, (pip) komt uit een aerdenhouts milieu van oud geld. zij heeft een opleiding gevolgd aan de kunstacademie en een stipendium gekregen voor nog een extra jaar aan de van eijck academie in maastricht. daar ontmoet ze de zojuist afgestudeerde sjoerd, die er de hotel management school heeft gedaan. en wiens aandacht ze wint voor haar project. ze wil van de sint servaesbrug een langgerekt terras maken, om daarmee aandacht te vragen voor ‘echt’ eten. want veel voedsel is vandaag de dag ultra bewerkt en ongezond. sjoerd wordt al snel verliefd op haar en doet er alles aan om van haar project een succes te maken. dat maakt hem kwetsbaar, want even later vertrekt pip naar brazilie om actie te voeren tegen de ontbossing. en direct daarna naar het artists center op spitsbergen, waar de wereld zadenbank is gevestigd in het permafrost. de titel van het verhaal verwijst naar hun relatie: zij is zijn onbereikbare muze, maar voor het realiseren van haar idealen is ze aangewezen op haar muzikant.