voor de veertigjarige kiek is haar werk op de tuinderij onlosmakelijk verbonden met haar leven. samen met vrijwilligers kweekt ze groenten en gewassen en bewaakt ze het ecologisch evenwicht. dan gebeuren er twee dingen die dat evenwicht dreigen te verstoren: er verschijnt een haas op de tuin, en bij kiek wordt een chronische ziekte vastgesteld. in vier seizoenen ondergaat niet alleen de tuin een aantal metamorfosen, maar kiek zelf ook. in de mierenkaravaan neemt mariken heitman je mee op een reis door de natuur, waarin elk element en elk wezen op subtiele wijze met elkaar verbonden is. geschreven met loepzuivere pen trakteert heitman de lezer op haar grootste literaire troef namelijk troost.