voor ‘de merel’ putte hay wijnhoven uit het dagboek dat hij al jaren bijhoudt over de merels in zijn tuin, en verbindt zijn persoonlijke observaties op speelse wijze met de kennis die wetenschappers de afgelopen jaren hebben opgedaan. geen vogel heeft zich gedurende de laatste twee eeuwen voortvarender in vrijwel alle uithoeken van europa gevestigd dan de merel. tussen ijsland en de oeral leven inmiddels meer dan honderd miljoen van deze ‘zwarte lijsters’. zo raken steeds meer mensen vertrouwd met zijn ontroerende, melancholieke lied. terwijl in de steden de huismus onder druk staat, gedijen de merels er als nooit tevoren. hoe hebben die eens zo schuwe bosvogels dat klaargespeeld? wat is het verschil tussen een bos- en een stadsmerel? zijn merels echt zo ‘territoriaal en monogaam’ als beweerd wordt? en gaat het eigenlijk wel zo goed met ze? de merel blijkt een bijzonder kleurrijke vogel te zijn die zich bijna overal thuis voelt.