mag ik even aan je voorstellen? professor pels is een wetenschapper en voorstander van het rationeel discours. hij omarmt de nuance en baseert zich op observatie, onderzoek, feiten en bewijs. meneer luis daarentegen laat vooral zijn onderbuikgevoelens spreken. hij zegt altijd waar het op staat, recht uit het hart en recht voor z’n raap. wat zou er gebeuren als we die twee eens tegenover elkaar zouden zetten om de toestand in de wereld te bespreken? over hoe we samenleven en samenwerken. dat we voortdurend tegen vooruitgangsbarrieres aanlopen. dat de verdeeldheid en ongelijkheid toeneemt. dat economie voor ecologie gaat. en dat we de destructieve gevolgen voor milieu, biodiversiteit en klimaat inmiddels overal op onze planeet kunnen zien. – prof. pels: ‘dus jij beweert dat we geen enkele kans maken om op termijn te overleven, dat we gedoemd zijn ten onder te gaan. dat is me toch wat te kort door de bocht. ik geloof namelijk dat het nog niet te laat is, dat er nog kansen en mogelijkheden zijn.’ – dhr. luis: ‘je gaat je gang maar. zolang ik maar mag zeggen waar het echt op staat.’ – prof. pels: ‘prima. laten we afspreken dat jij me scherp houdt, terwijl ik de mens, onze organisaties en uiteindelijk de gehele menselijke beschaving onder een vergrootglas leg.’ – dhr. luis: ‘wat jij wil. maar ik zal mijn stelling met hart en ziel verdedigen.’ – prof. pels: ‘en ik de mijne. ik stel voor dat we in ieder geval bij het begin beginnen.’ welke van de twee heren zou dan gelijk krijgen, denk jij? in de mens als grens brengt auteur, spreker en veranderspecialist bart flos al zijn eerdere werk bij elkaar. want of het nou gaat om individu, groep, samenleving of suprasysteem, overal zien we diepe sporen met dezelfde signatuur: dat van de sociale groepsprimaat en jager-verzamelaar homo sapiens. zijn wij in staat om de onbuigzame barrieres van ons bestaan te doorbreken? we gaan het zien. meer weten? ga naar www.demensalsgrens.nl