‘een mythe is een verhaal dat spreekt over onze relatie tot de goden, de aarde, de dieren, de elementen, medemensen’, schrijft martin shaw in zijn liturgies of the wild. al jarenlang schrijft kees van der zwaard parabels en andere verhalen om zich op zo’n manier te verhouden tot tijd en werkelijkheid. en ook het omgekeerde gebeurt: juist door in verhalen de werkelijkheid groter te maken en op te tillen, opent zich een ruimte, waarin je jezelf kunt terugvinden op een onbekende plek. in dit jaarboek verzamelt hij 25 parabels. om te beginnen met nieuwjaar, ‘aarde of niks’, langs driekoningen, ‘het meisje en de beer’, valentijnsdag, ‘de ballade van de niet zo stille aanbidder’, tot aan sint maarten, advent, ‘de droom van de timmerman’, en ‘nooit meer kerst’. het grote verhaal in het hart van het boek is ‘de passie van saar’. een boek dat bevestigt wat c.s. lewis schrijft in zijn kronieken van narnia: ‘op een dag ben je weer oud genoeg om aan sprookjes te beginnen.’