een vader is op weg naar de dood. zijn zoon probeert in de laatste weken nog nader tot hem te komen, maar hij weet ook dat er altijd een zekere wederzijdse distantie tussen hen is geweest. de vader noch de zoon heeft ooit gezegd dat ze van elkaar hielden. er is zelfs nooit een kus uitgewisseld. ze leiden een leven los van elkaar, zonder diepgaande gesprekken. in het ontroerende en geestige de man op de foto gaat maarten moll op zoek naar zijn vader, in een laatste poging de muur van afstandelijkheid te doorbreken en dichter bij hem te komen. en wat is er toch met die ene foto waarop de vader tot zijn knieen in het water staat? een beeld waar de zoon niet van kan loskomen.