roman in gunnens dialect door ida vast. t is n stokgelokkeg huusholdentje dat deur d'verlaaiden van overspel verbroken wordt. as antje heur man, bas, naarns gain uitweg meer zugt, geestelk zaik wordt en noar n verpleeghuus mout, bezuiken de kinder hom traauw. antje overzugt heur gelok, dat in diggels aan heur vouten ligt. mor zo as t koren zok noa n gobbe regen opricht, blif ze overinde. brekt ter n nije tied aan as n vrouge dreum zok uutrekt... as omstandegheden opnij veraandern, klemt ze zok vast aan de woorden van heur beste vriendin: 'den hest nait veur niks leefd...' daip in zokzulf telt antje heur zegens.