vlak na de tweede wereldoorlog keert de naamloze verteller vanuit californie terug naar zijn geboortestreek piemont. misschien, denkt hij zelfs, zal hij zich hier opnieuw vestigen. in de twintig jaar dat hij weg was heeft hij fortuin gemaakt. zijn amerikaanse successen hebben de scherpte van zijn jeugdherinneringen echter niet weggenomen, toen hij als wees was overgeleverd aan de genade van een berooide boer. met zijn enige vriend die nog in leven is, de arme nuto, bezoekt hij de plekken uit zijn kindertijd. terwijl hij door de wijngaarden, langs vijgenbomen en hazelnootstruiken loopt, begrijpt hij wat er in zijn geboortedorp is gebeurd tijdens de donkere jaren van het fascisme. als hij hoort over de woeste oorlogsgeschiedenis – een verhaal van verraad en represailles – komt hij erachter dat het verleden nog steeds doorwerkt in het heden, en tussen hem en nuto in is komen te staan. de maan en het vuur is de laatste roman van cesare pavese, een tragisch maar lyrisch meesterwerk. het is een verhaal dat de fascistische geschiedenis samenbrengt met de grote thema’s uit paveseʼs werk: vriendschap, sensualiteit en het italiaanse landschap.