de lege hemel van marjan slob is een kleine filosofie van de eenzaamheid. genomineerd voor beste spirituele boek 2021 en op de shortlist van de socratesbeker. het woord ‘eenzaamheid’ zingt rond. bezorgde beleidsmakers nemen maatregelen om de eenzaamheid onder geisoleerde hoogbejaarden en gamende jongeren te ‘bestrijden’. het begrip zelf wordt echter maar weinig onderzocht. in de lege hemel doet filosoof marjan slob dat wel. ze presenteert ‘eenzaamheid’ als het droevige gevoel dat je krijgt wanneer je een tekort aan verbondenheid ervaart. slob ziet eenzaamheid echter ook als een verschijnsel dat belangrijke menselijke talenten aan het licht brengt. wanneer je eenzaam bent, lijd je immers aan wat er niet is, en dat getuigt van zelfreflectie en voorstellingsvermogen. met lichte toets bespreekt slob grote denkers als blaise pascal, daniel dennett en simone de beauvoir. inzichten in de menselijke conditie vult zij aan met voorbeelden uit romans, films en popliedjes. heel precies legt ze verrassende verbanden tussen eenzaamheid, podiumvrees, maskers, selfies, ruimtereizen en getut op dames-wc's. met david bowie als gids die weet hoe je kunt spelen met je onvermijdelijke verlorenheid. genomineerd shortlist hypatiaprijs 2022 **** ‘slobs boek is een prachtige ode aan het alleen-zijn.’ – nrc ‘een sprankelend en eigenzinnig boek over eenzaamheid. een actueel thema is verrassend veelzijdig uitgewerkt, met zowel oog voor de heilzame werking van eenzaamheid als de schaduwkant van isolatie. soepel en aantrekkelijk geschreven. eenzaamheid is een talent, dat je bovendien kunt ontwikkelen, dat blijkt wel uit dit boek. het verdient vele lezers.’ – juryrapport van het beste spirituele boek 2021