eustace conway is in de ogen van elizabeth gilbert de laatste echte amerikaanse man. als zeventienjarige jongen verlaat conway zijn ouderlijk huis, weg van de continue minachting van zijn vader. hij verruilt huiselijk comfort voor een tipi in de appalachen, waar hij zelfvoorzienend probeert te leven. naarmate hij ouder wordt, jaagt hij grotere dromen na: hij vaart de mississippi af in een zelfgemaakte kano, loopt de appalachian trail, en doorkruist amerika te paard. twintig jaar later woont conway nog steeds in de bergen, waar hij lesgeeft in overlevingstechnieken aan mensen die dichter bij de natuur willen komen. gaandeweg komt hij erachter dat ook hij zijn dromen zal moeten aanpassen aan de ontnuchterende realiteit van het moderne leven. gilbert neemt op de haar kenmerkende wijze, vol energie en humor, de lezer mee in het avontuurlijke leven van een hopeloos gecompliceerde man: een visionair, een narcist, een briljante maar ook gemankeerde held van deze tijd.