lijkt de wereld soms helemaal ontspoord? krijgt u ook wel eens het gevoel dat we in een gigantisch, stuurloos gekkenhuis zijn beland? terwijl de energiefactuur opnieuw dreigt op te lopen, boeken een handvol oliereuzen alweer miljardenwinsten. ziekenhuizen kreunen en de pensioenleeftijd wordt richting zeventig gejaagd, maar europese lidstaten toveren pardoes wel 800 miljard voor tanks en raketten uit hun hoed. niemand weet of de oorlog tegen iran de oorlog te veel is voor washington, of wanneer de enorme financiele zeepbel achter de artificiele intelligentie uiteen zal spatten. een ding is zeker: het systeem van de epstein-klasse kraakt en rammelt met het decadente lawaai dat ook eerdere wereldrijken deed zinken. in 'de laatste dagen van het oude normaal' zet peter mertens koppeltekens tussen groeiende monopolies, militarisering en oorlog. hij legt bloot hoe europese elites een brutale schokdoctrine hanteren, opgejaagd door de nukken van donald trump. maar de wereld is geen toevallige aaneenschakeling van losstaande feiten. wie de onderliggende dynamiek ziet, ontdekt de krachten die de wereld werkelijk doen kantelen. terwijl het roofkapitalisme zich verslikt in zijn eigen tegenstellingen, groeit de tegenmacht. in het stof van de chaos trekt mertens een bevrijdende conclusie: onder het puin ligt de hoop. een vlammend, scherp en hoopvol verhaal over een wankele wereld — en over de vraag die alles zal bepalen: laten we de toekomst over aan de monopolies, of bouwen we haar zelf? peter mertens (1969) is auteur, socioloog, en algemeen secretaris van de pvda. voor zijn bestseller hoe durven ze (2011) ontving hij de prijs jaap kruithof. vijf jaar later riepen de lezers van humo hem uit tot politicus van het jaar, een erkenning voor zijn rol in het maatschappelijk debat. in 2023 groeide zijn boek muiterij uit tot een internationaal succes; het verscheen in acht talen en vond bijval van berlijn tot mexico. met de podcast kantelpunt biedt hij elke maand een dwarse lezing van de actualiteit.