“trauma is niet altijd zichtbaar en zelden eerlijk beoordeeld” 1973. joost, een jonge kunstenaar, bevindt zich aan het einde van de bruisende tegencultuur van de jaren zeventig, waar vrijheid en vernieuwing centraal staat. wanneer hij sofie ontmoet, een intrigerende vrouw met meerdere persoonlijkheden, verandert zijn kijk op de wereld. door haar ogen ziet hij de imperfecties van zijn utopie. terwijl hij worstelt met het gebrek aan begrip voor haar situatie, vraagt hij zich af of hij de wereld om zich heen wel kent. in dit aangrijpende boek vertelt hanneke simons een verhaal dat geinspireerd is op de ervaringen van haar vriendin, die leeft met dissociatieve identiteitsstoornis (dis). door hun twee perspectieven te combineren, wordt een realistisch en intiem beeld geschetst van een stoornis die vaak verkeerd begrepen wordt. dit boek biedt niet alleen inzicht in de symptomen en gevolgen van dis, maar benadrukt ook het belang van empathie, begrip en de noodzaak voor meer openheid rondom psychische stoornissen en trauma.