schrijven was als ademen voor gerrit komrij (1944-2012). hij was de meest gevreesde criticus van zijn tijd, schreef gedichten, romans en vlammende essays. komrij produceerde in zijn leven een verbluffende hoeveelheid werk en geldt nog altijd als een van de meest dwarse denkers van de nederlandse literatuur. voor de kuren van komrij maakte onno blom een keuze uit het glansrijke oeuvre van gerrit komrij. via stukken over zijn jeugd, zijn meest vileine polemieken en maatschappijkritieken – met onder meer aanvallen op zondagsdichters, ‘de treurbuis’ en ‘de onwelriekende gleuvenbrigade’ – en zijn liefde voor literatuur toont blom de fabuleuze veelzijdigheid van de schrijver. komrij was een lieflijke houwdegen, een misantroop die van mensen houdt, een ernstige humorist, een vitale pessimist. ‘ik weet niet wat links of rechts is. ik voel me niet vervreemd of verscheurd. ik aanvaard de versplintering van de wereldbeelden als een godsgeschenk. ik ben de eerste gelukkige schizo.’ onno blom (1969) is schrijver, biograaf en literair criticus. hij publiceerde het fabeldier dat komrij heet (2004) en stelde na de dood van komrij in 2012 halfgod verzamelaar samen. blom promoveerde op het litteken van de dood, de biografie van jan wolkers die werd bekroond met de nederlandse biografieprijs 2018. in 2019 verscheen de jonge rembrandt, een portret van de kunstenaar als jongeman.