in zijn zevende deel buigt de schrijver zich over het ontstaan van de vlaamse taal en waarom die kon verdwijnen in het noorden van frankrijk. en dan komen de lotdagen aan de beurt. generaties vlamingen hebben het op vandaag nog altijd over die illustere 'lotdagen' zonder precies te weten wat die inhouden. vanherpe focust zich op de namen van onze dagen, maanden, seizoenen en het (bij)geloof dat op vandaag nog altijd vrij spel heeft in onze hoofden. het boek gaat verder met het bewogen leven van cultfiguur willem van lo. de boeiende story van een streekgenoot die in de jaren 1100 noodgedwongen naar engeland moest uitwijken na een mislukte gooi naar de macht in vlaanderen. nieuwpoort, veurne en duinkerke leiden ons op hun beurt naar de dramatische godsdienstoorlog die vlaanderen tot diep in zijn ziel zal infecteren. calvinisten en katholieken die het van elkaar niet kunnen verdragen dat elk zijn god dient en als bezetenen hun eigen exemplaar aan elkaar willen opdringen. verschrikkelijk toch dat besef waar al dat godsdienstfanatisme ons in de 16de eeuw naartoe heeft gebracht en hoe we jammer genoeg vijfhonderd jaar later weer aan een soortgelijke tragedie begonnen zijn. lees de verbijsterende kroniek 'het verdriet van poperinge' waarbij deze stad net niet van de aardbodem verdwijnt en die ons tenslotte naar oostende voert. zowat de exponent van de oorlog tussen de religies. op twee jaar tijd vallen hier 150.000 doden. de menselijke tol voor onverdraagzaamheid en het eigen grote gelijk is verschrikkelijk. dit nieuw deel van de 'kronieken van de westhoek' is zeer zeker opnieuw een emotioneel bezoek aan de loopgraven van de tijd!