spelen zou een centrale plaats in ons dagelijks leven moeten innemen. maar wat is spelen? wat zijn de tussenruimtes? wat speelt wel en wat niet? hoe definieer je spelen (en spel)? en wat kun je doen om de kracht van een speelse geest te vinden? suits, 2023, schrijft dat het spelen van een spel de vrijwillige poging is, om niet-noodzakelijke obstakels te overwinnen. dit boek is mijn vrijwillige poging om jou meer te laten spelen. de mens handelt niet enkel instrumenteel en functioneel, maar doet ook graag dingen zomaar, liet socrates immers al noteren. spel is een deel van het leven, dat je maar beter serieus kunt nemen. maar ook weer niet te serieus, want dan is er geen lol meer aan. zo’n evenwichtige, even speelse als toegewijde houding neemt jaap verhagen aan in dit boek. vanuit heel veel verschillende perspectieven kijkt hij naar spel, spelen en speelsheid. hij gebruikt daarbij theorieen van anderen, ontwikkelt zijn eigen visie en illustreert dat met het spel dat hij zelf in zijn leven speelt als bijvoorbeeld basketballer, basgitarist, of jongetje dat graag ‘buitenspeelt’. ook zijn schrijven zelf is speels, in een voortdurende, voorzichtige verkenning van wat de lezer zou kunnen boeien, vinden of… jawel: spelen. (remko van broekhoven, filosoof) jaap verhagen onderzoekt onder andere in de kracht van een speelse geest hoe het komt dat sporters steeds minder goed kunnen spelen en hoe speelsheid kan worden teruggebracht in sport. (foppe de haan, voormalig voetbal trainer/coach)