van binnen naar buiten en weer omgekeerd, die beweging maakt de lezer in ‘de koers van de eeuw’ van charles ducal. er is de binnenwereld met de onuitputtelijke thema’s die sinds zijn debuut ducals poezie voeden: de beklemmende kindertijd, het gevecht met de vader, de verhouding man-vrouw, het schrijven in het licht van de dood. maar de betrokkenheid bij de samenleving, de medemens groeit. de buitendeur staat nu wagenwijd open, wat leidt tot een verontrustende evocatie van onze wereld en onze tijd. we razen op de afgrond af, maar voorlopig gaat alles goed.