in de knetterende schedels beschrijft roger van de velde zijn compagnons de misere in de instellingen waar hij werd geinterneerd. we ontmoeten daniel, die drie dagen aan een stuk lange sigaretten rookt omdat prometheus het hem zo instrueert, jules leroy, die de kat doodt waar hij zoveel van houdt omdat ze zijn rosbief opeet, en markies de la motte, die schuldbekentenissen voor miljarden franken uitschrijft. zonder meer het hoogtepunt in zijn literaire oeuvre. in deze uitgave is ook recht op antwoord opgenomen, een scherp en vlammend pamfl et waarin van de velde censuur en het falende interneringsbeleid in ons land aan de kaak stelt. dit j’accuse heeft helaas nog niets aan actualiteit ingeboet. roger van de velde (1925) was journalist voor de nieuwe gazet. vanwege zijn palfiumverslaving werd hij vanaf 1961 meermaals in instellingen geplaatst, waar hij onder meer de knetterende schedels (1969) schreef. hij overleed in 1970 aan zijn verslaving, kort nadat hij de arkprijs voor het vrije woord had ontvangen. ‘de koning van het kortverhaal. een van de auteurs die mij heeft leren lezen.’ – dimitri verhulst ‘recht op antwoord heeft mij, om in eigen termen te spreken, het mes op de keel gezet.' - jeroen brouwers