het boek bevat getuigenissen van drie belgische frontsoldaten tijdens de eerste wereldoorlog. frans, aime en octaaf van der stock, drie broers uit een gezin van acht uit burcht bij antwerpen, waren slechts figuranten in een voorstelling waarin ontroerend idealisme en aandoenlijk optimisme, na de turbulente maar overmoedige augustus- en septemberdagen van 1914, snel van het toneel werden gespeeld door ontbering, moordend heimwee en de alomtegenwoordige stank van de dood. geluk en rampspoed, leven en sterven, alles hing af van dramatisch toeval. slechts twee broers kwamen terug naar huis. een bleef op het slagveld achter. de echo's uit dat felle verleden werden opgetekend in twee dagboeken en tientallen brieven die hier integraal worden uitgegeven. het zijn meestal kleine particuliere gebeurtenissen die zich afspeelden tegen het immense decor van de wereldgeschiedenis. op het eerste gezicht zijn ze niet meer dan wat achtergrondruis bij de grote gebeurtenissen. bij nader toezien echter treffen die bijna uitgewiste sporen de ontluisterende essentie van oorlog recht in het hart. dit is het verhaal van kleine mensen in de groote oorlog 1914-1918.