de overval van het rusland van poetin op oekraine plaatst ons weer voor de vraag, wanneer in onze tijd van massavernietigingswapens het gebruik van militair geweld tegen een agressor geoorloofd en verantwoord is. wat mogen en moeten we nu doen? is pacifisme nog steeds een mogelijkheid voor christenen? mogen we een tegenstander verslaan die, in het nauw gedreven, onherstelbare schade kan aanrichten? de in de vorige eeuw voor velen gezaghebbende theoloog karl barth (1886-1968) nam het pacifisme serieus, maar koos er uiteindelijk tegen ondanks zijn compromisloze afwijzing van de kernbewapening. hoe was en werkte zijn opstelling in het wereldgebeuren, en kunnen wij er vandaag nog iets mee? hoe verhouden zich gehoorzaamheid aan god en een realistische inschatting van de situatie? wat zijn onze criteria bij onze oordeelvorming? meijering tracht op deze vragen een antwoord te vinden aan de hand van barths visie hierop.