met een voorwoord van pauline slot midden in de nacht worden twaalf bewoners van een flatgebouw door de politie uit hun huis gehaald, in een touringcar gezet en naar een groot bioscooptheater gebracht, waar nog veel meer mensen blijken te zijn. wat volgt is een bizarre tocht door een doolhof aan ruimtes dat steeds meer op een soort voorportaal van het hiernamaals begint te lijken. langzamerhand realiseert de groep zich dat de dag des oordeels is aangebroken en dat ze zich zullen moeten verantwoorden voor hun fouten, en voor hun eigen waarheid. de kellner en de levenden (1949) is een spannende, nachtmerrieachtige tocht door het menselijk geweten. ‘de kellner en de levenden is fenomenaal: aangrijpend, meeslepend, geestig, visueel overweldigend en eindeloos intelligent.’ – pauline slot ‘wie aan zijn grootheid als romancier moge twijfelen, leze maar enkele bladzijden; de volheid ervan doet duizelen.’ – kees fens, de volkskrant