terwijl haar man een voetbalwedstrijd kijkt, belt een vrouw haar broer. ze is de kast aan het uitmesten, het pronkstuk uit de erfenis van hun ouders. terwijl de voorwerpen door haar handen gaan, borrelt het verleden omhoog. nu zit ze om een praatje verlegen, maar haar broer is verkouden en zegt nauwelijks iets terug. uiterst precies brengt leo pleysier zijn personages tot leven en ontvouwt hij de familiegeschiedenis die kleeft aan de lang opgeborgen voorwerpen. de kast is een wonderschoon boek over het verglijden van de tijd en de onontkoombaarheid van familie. een leeservaring die je altijd bij zal blijven.