we leven in een wereld waarin gedicteerd wordt hoe we moeten leven: wat we mogen eten en drinken, hoeveel we moeten sporten, hoe we ons best verplaatsen en hoeveel we mogen werken. zelfs hoe lang we moeten slapen, wordt ons tegenwoordig helder uitgelegd door erudiete professoren. als we ons niet aan de goedbedoelde adviezen van die talloze instanties houden, worden we geacht ons schuldig te voelen want dan zijn we verantwoordelijk voor de opwarming van de aarde, het ongecontroleerd oplopen van de kosten van de gezondheidszorg en nog vele andere rampscenario’s. rokers, vleeseters, hardwerkende ambitieuze mensen en zij die af en toe genieten van een glas alcohol op een zonnig terras, worden hoe langer hoe meer neergezet als dommeriken, als halve criminelen of minstens als ‘niet goed bezig’. wat gebeurt er indien deze tendens zich doorzet? wat gebeurt er als een idealist hoe langer hoe meer grip krijgt en het in zijn hoofd haalt om de wereld te verbeteren? stel je voor dat hij macht krijgt en kan dicteren hoe we moeten leven om zijn ideale wereld te realiseren. stel je voor dat er iemand in staat is om te bepalen hoe wij moeten leven. misschien is dat wel je reinste horror.