in de zomer van 2013 verloor pauline slot haar nog jonge hond molly aan een slopende ziekte. dit ontroerende, maar tegelijk ook met fijnzinnige ironie geschreven boek gaat over het hebben en verliezen van een hond, in een tijd waarin honden volwaardige gezinsleden zijn geworden (maar wel gezinsleden die je op marktplaats kunt zetten). wat is dat toch voor liefde, tussen mens en hond? en hoe wordt die relatie beinvloed door de tijdgeest? aan de hand van haar eigen ervaringen zoekt pauline slot naar antwoorden. het resultaat: een portret van een moderne hond, een zelfportret, en een uiterst herkenbaar tijdsbeeld.