'met poetische zinnen in een hechte compositie schept sholeh rezazadeh in nog geen tweehonderd bladzijden vele werelden.' – het parool arghavan is een jonge iraanse vrouw die nog maar kort in nederland woont. terwijl ze worstelt om een nieuw leven op te bouwen, wordt ze geplaagd door herinneringen aan haar jeugd in iran. een jeugd die paradijselijk begon maar een negatieve wending nam toen haar moeder van de ene op de andere dag vertrok en haar vader, haar steun en toeverlaat, verslaafd raakte aan opium. ze nam daarop een radicaal besluit: ze liet het rauwe, bergachtige landschap van iran definitief achter zich en vertrok naar het platste land ter wereld: nederland. arghavan werkt in een tweedehandswinkel in amsterdam, waar ze bevriend raakt met sommige klanten, zoals met anna, een dove danseres, en de oude johan, die het geluid van bomen opneemt. ze verwondert zich over dit land waar iedereen haast heeft en waar het onmogelijk lijkt om met de ander verbonden te zijn. dan wordt ze verliefd op mees, een jonge muzikant, die haar wereld volkomen op z’n kop zet. de hemel is altijd paars van sholeh rezazadeh is een zinnelijke roman over liefde en verlangen, over herinneringen en over de vraag of je de ander ooit echt kunt kennen. winnaar debutantenprijs van de maatschappij der nederlandse letterkunde 2022 winnaar van de bronzen uil publieksprijs 2021 longlist libris literatuurprijs 2022 longlist hebban.nl debuutprijs 2022 'ze voegt een zinnelijke, melodieuze maar ook breekbare dimensie toe aan het nederlands.' - radio 1, podcast groen gebladerte 'haar taalgebruik is onwaarschijnlijk mooi... hoe ze in deze roman het ritme van de taal gebruikt, doet me denken aan lieke marsman, de dichter des vaderlands.' – boekenraad de volkskrant 'in amper tweehonderd bladzijden schetst sholeh rezazadeh een stille maar rijke zoektocht.' - de standaard 'met haar roman laat rezazadeh zien hoe bijzonder het gewone leven is.' - friesch dagblad 'een nieuw geluid. sholeh rezazadeh schrijft mooi. en sterk.' – kader abdolah (auteur) ‘[…] prachtig boek, poetisch en triest van sholeh rezazadeh, de hemel is altijd paars, want schrijven in een andere taal wat zij deed in dit debuut dat is toch ook iets van een metamorfose. je laat iets achter en je begint iets nieuws. zeer de moeite waard trouwens. klein maar heel fijn.’ – lex bohlmeijer in passaggio unaniem verkozen tot boek van de maand mei door het ad-boekenpanel: 'rezazadeh ontroert. ze bezit de gave van dankbaarheid en verwondering, en zie daardoor het waardevolle van kleine dingen.' – erna staal in het algemeen dagblad 'de geur van een kop thee, de kleur van de maaltijden die ze bereidt: ze beschrijft het allemaal even poetisch zonder hoogdravend te zijn.' – olaf tichelaar in het algemeen dagblad 'rezazadeh spreekt alle zintuigen van de lezers aan.' – debbie van der zande in het algemeen dagblad 'hoewel de hoofdpersoon haar vader en moeder verliest en de liefde moeizaam verloopt, is de hemel is altijd paars een positief boek. het overstijgt alle genres.' – anthoni fierloos in het algemeen dagblad ‘prachtig.’ – 8weekly