de heilige van de berg koya verscheen voor het eerst in 1900 en vertelt het verhaal van een jonge rondtrekkende monnik die een tocht maakt in het afgelegen gebied rond de berg koya. nadat hij beslist een pad te nemen dat maar zelden wordt gebruikt, ontvouwen zich een reeks nachtmerrieachtige ervaringen. onderweg ontmoet hij een betoverende vrouw met mysterieuze krachten van wie de jonge monnik helemaal in de ban raakt. gevangen tussen werkelijkheid en illusie, worden de grenslijnen tussen het fantastische en het aardse steeds vager. de heilige van de berg koya is een betoverend en melancholisch verhaal dat meer dan een eeuw later nog steeds relevante vragen oproept over het menselijke lot en de verborgen krachten die ons leven sturen. in een rijke en beeldende taal zet izumi een verhaal neer dat zijn universele vertelkracht vindt in het ongrijpbare. kyōka izumi (kanazawa, 1873) was het pseudoniem van de japanse schrijver kyōtarō izumi, die doorheen de jaren uitgroeide tot een van de belangrijkste en meest vernieuwende schrijvers die actief waren in de periode van het japanse keizerrijk. hij debuteerde in 1893 met de novelle yazaemon kanmurien, waarmee hij al snel erkenning verwierf en de deur openzette naar een omvangrijk oeuvre bestaande uit meer dan honderd novellen, romans en theaterteksten. veel van izumi’s werken, waaronder de heilige van de berg koya, zijn surrealistische kritieken op de maatschappij en worden gekenmerkt door een unieke mengeling van realisme en fantasie, vaak met een donker, bovennatuurlijk tintje. zijn werk week daarmee inhoudelijk sterk af van de toen dominerende stroming van het naturalisme. om die reden wordt izumi samen met schrijvers als soseki natsume en mori Ōgai aanschouwd als een van de grondleggers van het japanse modernisme. na een heel leven in het teken van de literatuur overleed izumi in 1939, maar zijn werken zijn decennia later nog altijd populair. een van de grote schrijvers die izumi wist te beinvloeden, is yukio mishima, die izumi bewierookte als “de enige schrijver die zich binnen de japanse literatuur een genie zou mogen noemen.”