in "de goede dood als fictie" staat de kritiek van literaire teksten op euthanasie en hulp bij zelfdoding centraal. aan de orde komt werk van, onder anderen, michel houellebecq, jose saramago, daniel kehlmann en vonne van der meer. de romans en verhalen van deze auteurs bevragen bekende standpunten over levensbeeindiging en engageren zich met veelgebruikte argumenten over dit thema. in het verleden heeft literatuur altijd een appel gedaan op de lezer om zich te verhouden tot de dood en het levenseinde; "de goede dood als fictie" toont dat dit in de huidige tijd niet anders is, ook of misschien wel juist waar het gaat om omstreden praktijken als euthanasie en hulp bij zelfdoding. wouter schrover (1985) studeerde letterkunde in leiden en amsterdam en promoveerde in 2015 aan de vrije universiteit op een studie naar de verbeelding van levensbeeindiging in literatuur en film.