het schokkende verhaal van de man die gedwongen werd de oorlogsmisdaden van de nazi's vast te leggen iedereen kent de foto’s van de gevangenen in auschwitz en die van de slachtoffers van ­mengeles wetenschappelijke onderzoeken. maar wie nam die foto’s? een ss’er? mengele zelf? wilhelm brasse, gevangene nummer 3444 in ­auschwitz, werd van 1940 tot 1945 gedwongen om met ‘deutsche grundlichkeit’ elk gruwelijk detail van het kampleven op foto’s vast te leggen. dagelijks geconfronteerd met de wanhoop en het lijden van de gevangenen, realiseerde brasse zich dat hij iets moest doen om deze misdaden openbaar te maken. keer op keer riskeerde hij zijn leven door foto’s en negatieven in handen van het poolse ­verzet te spelen. toch vond brasse zelfs in de dodenkampen on­verwachte blijken van hoop: de moed van de ­verzetsstrijders, een klein, vriendelijk gebaar en het vinden van liefde op de onwaarschijnlijkste plek op aarde, overtuigden brasse ervan dat zelfs oog in oog met de dood sommige mensen nooit hun menselijkheid en de hoop op een beter leven verliezen. de pers over de fotograaf van auschwitz‘een ontroerend bewijs van de kracht van een man die vocht om zijn menselijkheid te bewaren in een tijd van mensonterende wreedheid.’ la stampa ‘wat een bescheiden maar onovertroffen getuige van de holocaust.’ la repubblica‘een gezicht bij de gruwelen.’ hdc-kranten (boek van de dag)