‘de weg van de boeddha bestuderen is jezelf bestuderen. jezelf bestuderen is jezelf vergeten. jezelf vergeten is verlicht worden door de tienduizend dingen.’ met deze paradoxale regels beschrijft zenmeester dōgen (1200-1253) het hart van zijn denken: de ontdekking van een even weidse als intieme verbondenheid van het ‘ik’ en ‘de ander’ of ‘het andere’. vergankelijkheid vormt bij dōgen het onontkoombare uitgangspunt. we delen haar niet alleen met onze medemens, maar ook met alle dieren, planten en dingen. met de essentie van dōgen biedt michel dijkstra een ingang tot de rijkdom en schoonheid van dōgens verbindingskunst. hij verduidelijkt de vaak moeilijk te doorgronden teksten van dōgen en laat helder zien wat we van hem kunnen leren.