de verhalen in de dwaler zijn sprankelend, prikkelend, poetisch en altijd ongewoon. ze laten een wereld zien die op de onze lijkt, maar het net niet is. zo besluit een man midden in een chique woonwijk op straat te blijven liggen, en vraagt een vrouw uit medelijden een wildvreemde mee naar zee. een buitenaardse verkenner onderzoekt of de mens meer is dan bladgroen en een schoolklas wordt voor een spelletje levend stratego wel heel erg verdeeld door hun docent. empathie komt uit de kraan, in een hijskraan ben je het verst verwijderd van de doden, en alleen in de dwaler kun je vissen in de gangen van een ziekenhuis.