de deugd en de weg bevat een keuze aan fascinerende teksten uit een uniek chinees tijdsgewricht: de derde en de vroege vierde eeuw. een tijd van territoriale versnippering, van chaos en meedogenloze machtsstrijd, maar ook van intense intellectuele gisting. deze teksten worden gerekend tot de mooiste van de klassieke chinese literatuur. stuk voor stuk zijn ze polemisch van aard. ze zijn ofwel de neerslag van werkelijk gevoerde discussies tussen leden van de intelligentsia, ofwel geschreven door een enkele auteur maar gepresenteerd in de vorm van een dispuut. de onderwerpen van deze disputen weten ook vandaag de dag nog te boeien: de anarchie en de vraag naar het nut van heersers, de wenselijkheid van levensverlenging en de middelen daartoe, het al dan niet spontane karakter van de studie, de relatie tussen muziek en emotie, en de interpretatie van een van de rijkste filosofische teksten die china ooit heeft voortgebracht: de zhuangzi. als een rode draad door deze disputen loopt de spanning tussen het confucianisme met zijn klemtoon op moraal en maatschappelijke conventies, en het daoisme met zijn pleidooi voor vrijheid en natuurlijkheid. jan de meyer (1961) is sinoloog en vertaler, zowel van klassieke als moderne chinese literatuur. hij bestudeert de chinese filosofie en met name het daoisme al bijna veertig jaar en vertaalde onder meer de daoistische klassieken liezi en wunengzi (‘nietskunner’). zijn talrijke publicaties zijn te vinden in het trage vuur, armada, tijdschrift voor filosofie, journal of chinese religions en in boeken als 25 eeuwen oosterse filosofie.