‘waarom associeer ik balletstudio wacker toch met de herfstmaanden en het eerste begin van de winter, ’s morgens vroeg als het nog geen licht is, en aan het einde van de middag als het al donker is? op die tijdstippen had je het gevoel samen te vallen met de stad. je liep daar en je was niet meer dan een stofje in stoffige straten.’ opnieuw levert patrick modiano een meesterwerk af voor liefhebbers van parijs en de mooiste melancholische literatuur.