op 20 oktober 1996 trok een mensenmassa van 300.000 mensen door brussel. de witte mars werd zo een scharniermoment in de belgische geschiedenis: een uitbarsting van woede, verdriet en ongeloof na de zaak-dutroux, maar ook een uiting van hoop en burgerlijke verbondenheid. in 'de dag die belgie veranderde' reconstrueert dirk van den bogaert wat er aan deze historische dag voorafging, hoe de witte mars zelf verliep, en wat er nadien veranderde. en ook: wat er niet of onvoldoende veranderde. voor dit boek sprak van den bogaert met tientallen betrokkenen, onder wie marc verwilghen, heidi de pauw, alain remue, jef vermassen, paul marchal, eric geijsbregts en louis tobback. hun soms verrassende en spraakmakende herinneringen, inzichten en emoties geven dit boek een uitzonderlijke gelaagdheid: van de coulissen van de macht tot de rauwe pijn van ouders, speurders en burgers. 'de dag die belgie veranderde' is meer dan een terugblik op de historische witte mars. het is een indringend boek over collectieve verontwaardiging, kwetsbaar vertrouwen in de instellingen, en de blijvende vraag wat rechtvaardigheid betekent.