toen rob wijnberg zes jaar geleden met enkele getrouwen de domeinnaam decorrespondent.nl vastlegde, claimde hij ook meteen thecorrespondent.com. ooit zouden ze internationaal gaan, wist wijnberg, want er was niets nederlands aan het soort journalistiek dat de correspondent zou gaan bedrijven. in 2017, terwijl de correspondent in nederland het zwaarste jaar uit zijn geschiedenis meemaakte, verhuisden wijnberg en pfauth naar new york om te doen wat nog geen nederlands medium eerder deed: de amerikaanse markt veroveren met een internationale uitbreiding. vanuit een klein kantoortje op manhattan bereiden de oprichters de lancering voor. de ambities liggen zelfs voor amerikaanse begrippen hoog. the correspondent moet meer worden dan een online publicatie. ze spiegelen zich niet aan 'the new york times' of buzzfeed, maar aan socialmediaplatforms als facebook en twitter. maar amerika is geen nederland en 2018 is geen 2013, toen er nog geen debat over 'fake news' of filterbubbels was, en geen president die kritische journalisten afschildert als de vijand. wijnberg ziet dat juist als het goede moment om the correspondent op te richten. amerika is er klaar voor, denkt hij. is de wereld inderdaad klaar voor ‘radicaal ander nieuws’? en hoeveel licht zit er eigenlijk tussen de pr en de daden van de correspondent?