door grote uitvindingen in en innovatie van de landbouw is de productie van voedsel gigantisch gegroeid. razendsnelle ontwikkelingen hebben ervoor gezorgd dat de levensverwachting van miljarden mensen binnen een tijdsbestek van enkele decennia overal ter wereld sterk is toegenomen. tegelijkertijd heeft technologische vooruitgang eraan bijgedragen dat de mens zowel zijn medemens als de aarde uitbuit. in de brandende aarde brengt historicus sunil amrith de geschiedenissen samen van klimaat en imperialisme, van genocide en ecocide en van menselijke vrijheid en de prijs die de aarde daarvoor betaalt. zijn benadering biedt een nieuwe manier om te begrijpen hoe de mens de aarde hervormt inclusief zichzelf. en hij verklaart hoe door milieuschade grootschalige migratiebewegingen zijn ontstaan. in zijn magistraal geschreven epos de brandende aarde herinterpreteert amrith een geschiedenis die tot voor kort enkel werd bezien vanuit een euro- en antropocentrisch perspectief.