in zijn laatste, meest persoonlijke roman weet tarjei vesaas proza en poezie te verenigen. alledaagse scenes, dromen en visioenen wisselen elkaar af en vormen samen een indringend levensverhaal. de betovering van de dans van de kraanvogels, de eendrachtige samenwerking tussen vader, zoon en paard in een besneeuwd bos, de oude, zwijgzame vriendschap met een steen: vesaas neemt je mee in zijn wereld en geeft je toegang tot zijn intiemste gevoelens en gedachten.