mahdi carlos fathiazar vlucht als getraumatiseerde puber van iran naar nederland. jarenlang leeft hij in angst, tot het volledig mis gaat en hij een gewelddadig delict pleegt. hij komt terecht op een forensisch-psychiatrische afdeling. krissie is daar zijn behandelaar. zij praat liever niet over zichzelf, want zo bijzonder is haar leven toch niet? maar mahdi carlos leert haar dat het juist sterk is om je kwetsbaarheid te tonen. ze blijken namelijk meer gemeen te hebben dan ze ooit voor mogelijk hielden. sterker nog: alleen samen lukt het hun alle zorgvuldig opgetrokken muren neer te halen en hun verhaal te vertellen. over het verliezen van balans, het terugvinden van hoop en de kracht van onvoorwaardelijk contact. een waargebeurd verhaal over de worsteling tussen afstand en nabijheid in een zorgrelatie, het belang van het durven accepteren van hulp en de ontwikkeling van een bijzondere vriendschap, die alle grenzen overstijgt. “dit bijzondere boek toont hoe hoop kan blijven verschijnen in verschrikking, hoe verbinding kan ontstaan in verschil, hoe moedig kwetsbaarheid daarbij kan zijn, hoe aanraking wezenlijk is bij dit alles, hoe menselijkheid binnenkomt in kleine gestes.” dirk de wachter, psychiater