als programmamaker mocht sonja barend van de vara alles maken wat ze wilde. het gaf haar de mogelijkheid zich te bemoeien met wat er om haar heen gebeurde. nu de wereld om haar heen tot stilstand is gekomen komt het terug, de wil zich uit te spreken, haar gedachten over de wereld om haar heen te formuleren. ‘kwesties en problemen lijken regelmatig op een variant van die van jaren geleden,’ schrijft ze in de appel in het paradijs. ‘ze zijn niet nieuw maar anders. vaak ben ik verbaasd dat ze niet sneller worden opgelost door mensen met ervaring, die net als wij, vrijwel alles al eerder hebben meegemaakt en kunnen putten uit de kennis die ze toen hebben opgedaan.’ of het nu gaat over racisme, politiek, opvoeding, of het milieu, geen onderwerp ontkomt aan de pen van sonja barend. haar stem is helder en even krachtig als in de bestseller je ziet mij nooit meer terug. het is weldadig om opnieuw geconfronteerd te worden met haar eigenzinnigheid en kracht.