catalonie, 1967. schilder en affichemaker emilio vila opent een museum met eigen werk, dat de kroon op zijn carriere moet worden. volgens een krant zal vila de geschiedenis in gaan als ‘een van de grote hedendaagse spaanse schilders’, maar het loopt anders. na zijn dood komt het museum in handen van zijn huishoudster blanca en raakt het in verval. vila en zijn museum worden vergeten. als valenti dalmau, blanca’s kleinzoon, het museum erft, moet hij kiezen tussen verkopen of het museum nieuw leven inblazen. worstelend met deze keus rijst de vraag: wie was vila? de zoektocht naar het antwoord leidt valenti onder meer naar het feestelijke parijs van de jaren twintig, de duistere periode van de spaanse burgeroorlog en de transformatie van dictatoriaal spanje tot geliefd vakantieland. maar bovenal ontdekt valenti hoezeer ambitie en vermeend onrecht een mensenleven kunnen beheersen.