roel jansen legt in zijn inleiding het volgende uit over dit boek:   "als een kunst zijn land van oorsprong verlaat raakt er een stuk context verloren; en veel zaken die normaal waren en niet specifiek hoefden te worden uitgelegd 'omdat iedereen dat weet' zijn in dat nieuwe thuisland ineens niet meer zo normaal, en moeten wel degelijk worden uitgelegd. tai chi is een voorbeeld van zo'n kunst die niet alleen zijn land, maar vooral ook zijn tijd verlaten heeft; en op veel verschillende manieren is het dan ook onthecht geraakt van zijn originele context. de beste manier om die context terug te halen en de kunst te begrijpen zoals ze bedoeld was is via de oude teksten. die teksten kun je dan weer niet zomaar vertalen, er hoort een uitleg bij over hoe de mensen uit die vroegere tijd tegen het onderwerp aankeken".   aan de hand van twee interessante tai chi-teksten geeft de auteur een uitvoerige beschrijving van de werking van de (oud-) chinese taal en cultuur om de lezer enig inzicht te geven in waarom teksten wel op deze, en niet op die manier vertaald moeten worden. bij een tekst vergelijkt roel zijn eigen vertaling met diverse meer populaire vertalingen en vertalers, bij wijze van aanvulling op de door die vertalers neergezette -inmiddels redelijk algemeen geaccepteerde- denkbeelden omtrent tai chi.   de 108-vorm yang-stijl tai chi- over teksten en toepassingen is een boek dat zich heel specifiek richt op wie zich interesseert in een historische en tekstuele benadering van tai chi.