vriendschap. wij zijn gemaakt om te leven in een vertrouwelijke omgang met onze naaste mensen en met onze schepper. maar vriendschap werkt alleen als het van twee kanten komt. de westerse praktijk botst hiermee. we roepen de manager van hemel en aarde graag ter verantwoording voor alles wat er mis gaat in de wereld, eisen sluitende bewijzen of spannen hem voor het karretje van ons levensproject. dat werkt natuurlijk niet. de filosoof kant heeft gezegd dat het moed vraagt om voor jezelf te denken. dat is zeker waar. maar het vergt ook moed om vriendschap te sluiten met de allerhoogste. misschien zelfs wel meer. wat denk je? kan vriendschap met god weer tot bloei komen op westerse bodem?