zeventig gedichten. zeventig vensters. daodichten zijn geen leerdichten. ze verklaren niets, bewijzen niets. ze openen een ruimte en laten de lezer daarin staan. deze gedichten zijn ontstaan vanuit dezelfde bron als de qigong-praktijk en de meditatie: de overtuiging dat bewegen, ademen en zwijgen meer zeggen dan woorden en dat woorden, als ze eerlijk zijn, daarnaar kunnen wijzen. daodichten ii is de tweede bundel in een reeks van vier. wie verder wil lezen, vindt daodichten i, de essaybundel stilte in beweging en het contemplatieve praktijkboek vanuit de stilte bij dezelfde auteur. ronan rotthier schrijft en leert in de daoistische traditie. hij woont en werkt in belsele.