in “dans dans dans” van haruki murakami komen oude bekende voorbij. vreemde dromen lokken de held uit de jacht op het verloren schaap terug naar het dolfijnenhotel. een weerzien met de mysterieuze schaapman leidt tot bizarre ontmoetingen met een aantrekkelijke maar nerveuze receptioniste, een eenarmige amerikaanse dichter, een nukkig tienermeisje, een gefrustreerde acteur, een betoverende callgirl en een zelfvoldane schrijver (hiraku makimura). hoe zijn ze allemaal met elkaar verbonden? en waarom vallen er steeds meer dodelijke slachtoffers? flirten met de grens tussen droom en werkelijkheid, de zoektocht naar menselijk contact in de hyperkapitalistische maatschappij en vlijmscherpe muzikale analyses vormen de ingredienten van deze roman, die haruki murakami naar eigen zeggen de leukste vond om te schrijven.