rusland is het land waarin hij werd geboren, russisch is de taal waarin hij nog altijd schrijft. dat zijn moederland zijn thuisland oekraine zou binnenvallen, leek andrej koerkov begin 2022 nog ondenkbaar. de bekendste schrijver van het land maakte zelfs plannen om naar zijn buitenhuisje te gaan om in alle rust aan zijn nieuwe roman te werken. tot op 24 februari het luchtalarm boven kyiv klonk. net als honderdduizenden landgenoten moest koerkov hals over kop vluchten en na een lange reis kwam hij uiteindelijk bij vreemden terecht in het westen van het land. intussen bleef hij schrijven, niet aan zijn roman, maar in beschouwingen en dagboekaantekeningen: de ongelooflijke nieuwe werkelijkheid moest worden vastgelegd. hij hield obsessief alle nieuws in de media bij, onderhield contact met vrienden en collega’s in het hele land – als hij ze nog kon bereiken – en reisde door europa als een belangrijke woordvoerder voor het oekraiense volk. nu is er dagboek van een invasie, het indringende verslag van een mens op de vlucht, van een land dat zich met hand en tand verdedigt, en van een cultuur aan de frontlinie. en dat alles met koerkovs kenmerkende, scherpe oog voor de vele absurditeiten van het dagelijks leven in een oorlog. nog niet eerder is het lot van oekraine zo indrukwekkend onder woorden gebracht.