tijdens een rockfestival valt een medewerker van een liefdadigheidsinstelling midden in het publiek dood neer. zijn buik is met een haal opengesneden. niemand heeft de moordenaar gezien. een week later wordt in een vuilcontainer het lichaam van een basisschoollerares aangetroffen. ze is gewurgd met haar eigen sjaal. inspecteurs ava turner en luc callanach hebben geen aanknopingspunten en kunnen geen motieven vaststellen. ze tasten in het duister, totdat blijkt dat de slachtoffers op diverse gebouwen in de stad met graffiti worden beschreven. dan ontdekken ze dat de boodschappen geschreven zijn voordat de mensen vermoord werden en begrijpen ze dat de moordenaar zijn volgende slachtoffer zo aankondigt. hoe onschuldiger de prooi, hoe beter… 'perfecte resten is een perfecte thriller: duister, met geweldige personages en nagelbijtend spannend tot aan de laatste pagina.' 'rustig ademhalen bij deze thriller is er niet bij, je belandt direct in een wervelstorm. de moorden zijn gruwelijk gedetailleerd, dus voor tere zieltjes is perfecte prooi zeker niet geschikt.' - vriendin 'met perfecte resten heeft fields al een prachtige thriller geschreven. perfecte prooi is zo mogelijk nog beter.' – scotland correspondent over de serie: 'een bijzonder aangenaam team speurders.' – trouw 'een must-read voor lezers die houden van donker, dodelijk, griezelig en aangrijpend.' – het parool 'helen fields schrijft donkere, harde thrillers, die de grenzen van de gemoedsrust aftasten.' – gazet van antwerpen