het is 2 november 1975, de italiaanse jaren van lood. op een verlaten industrieterrein nabij het strand van ostia wordt het levenloze lichaam van pier paolo pasolini gevonden, die ooit de protege was van regisseur federico fellini. op pasolini’s bureau ligt een onvoltooide roman over eugenio cefis, de ceo van de italiaanse oliereus eni. cefis, die propaganda due (p2) mede oprichtte – de geheime vereniging die leden aantrok uit de hoogste kringen van de samenleving –, had niet de voornaamste ambitie om de chemische industrie te ontwikkelen. daarvoor was hij te zeer betrokken bij corruptie, witwaspraktijken, terreur en het infiltreren van de politiek, het leger, de geheime diensten en de media in italie. wat was pasolini op het spoor? en waarom moest hij dood? enkele decennia later zijn de loden jaren voorbij en is er een afleidingsmanoeuvre nodig: da capo al fine. sarah neutkens voltooit met d.c.a.f. alsnog pasolini’s meesterwerk.