als dichter, schrijver en vertaler is anneke brassinga kind aan huis bij het woord. na veel te hebben geschreven over de onzekerheid der dingen, richt zij haar speelse, maar uiterst grondige manier van kijken nu op het fundament onder alles wat haar beweegt: de taal. met wervelende eruditie verkent ze bijvoorbeeld de valkuilen en vreugden van het vertalen, de moed van george orwell, het blauw van anna blaman, en winnie-the-pooh als oerboek. brassinga toont haar beheersing van de taal in vele verschijningsvormen: columns, essays, poezie, vertalingen, en zelfs een libretto worden dooreen opgediend. tussen de regels is crudites een pleidooi voor het weerbarstige en het ongemakkelijke van kunst en van literatuur in het bijzonder.