‘kamfer geeft vlam aan haar woorden. ze zet levens in het licht op de cape flats na de apartheid – met een bijtend oog voor armoe en de omgang met vrouwen. meedogenloos, schandalig, giftig, maar altijd vol humor en genegenheid. een roman die leest als een verpletterend gedicht.’ – adriaan van dis‘kamfers weergave van haar familiegeschiedenis is fenomenaal; de taal brandt en raast en ontroert (...) indrukwekkend vertaald door alfred schaffer.’ – de groene amsterdammer‘alleen een schrijver als kamfer krijgt het voor elkaar een roman te schrijven die even hartverscheurend als hilarisch, even bruut als broos is. de nonchalante stijl van compoun is haast misleidend. dit boek laat je niet los.’ – simone atangana bekono‘een roman die een enorme vaart kent, en waarin het aangrijpende en een nietsontziende humor hand in hand gaan.’ – alfred schaffernadia en haar neefje xavie zijn grootgebracht op groenplaas, door hun grootmoeder sylvia mckinney, de ‘matrone van de leugens’, de vrouw die de waarheid verbrijzelt als een dure porseleinen vaas. met z’n tweeen proberen ze de waarheid te achterhalen over hun familie, al die dingen waarover wordt gezwegen: het drugsmisbruik, maar ook hun tante diana, de relatie die ze had met een zwarte landarbeider van de compoun en de tweeling waarvan ze bevallen was. compoun is een duizelingwekkend verhaal over vriendschap in een harde wereld die getekend wordt door giftige familiebanden.